Dag 17 - Cirkels, ellipsen en scharrelaars

Ieder jaar wanneer we naar Volterra rijden komen we langs een heel groot kunstwerk in de vorm van een cirkel. En steeds denken we “Daar hoort een cache bij te liggen”. En dit jaar ligt daar inderdaad een geocache. De vorige keer toen we hier waren was de cache verdwenen maar nu is hij weer teruggeplaatst. Bij het kunstwerk zijn twee Italianen bezig met het testen van een drone die voorzien is van een camera. Heel leuk om even naar te kijken. En terwijl zij druk met de drone bezig zijn kunnen wij ongezien de cache loggen.

En dan weer op naar de volgende geocache. Nadat we eerst bij een hotel in de bar een kopje koffie hebben gedronken rijden we van het asfalt af een grindweg op. Dit is iets waarvan we van tevoren duidelijke afspraken hebben gemaakt. Dit zouden dit we met onze C-Max niet gaan doen! Maar we laten ons toch weer verleiden. De onverharde weg ziet er goed berijdbaar uit en er liggen geen dikke stenen op de weg. Na zo’n 1½ km rijden komen we inderdaad ongeschonden bij de cache uit. Die wordt snel gevonden en we besluiten om de weg te vervolgen. Over 3½ km is er weer asfalt dus dat moet een makkie worden. Maar de weg wordt steeds slechter, de geulen worden steeds dieper en er liggen flinke stenen op de weg. We schrapen met de onderkant van de auto over de stenen en een tractor gaat haastig in het struikgewas staan om ons doorgang te verlenen. Omkeren is niet meer mogelijk,

Halverwege wordt onze rit echter beloond. We zien een schitterende vogel met blauwe vleugels en een roestbruine rug vliegen. Ada weet deze vreemde vogel op de foto te zetten.

We zijn ontzettend blij dat we na een stuk heel voorzichtig rijden weer op het asfalt komen! Thuis hebben we het vogelboekje erbij gepakt en het blijkt bij de vogel om een “scharrelaar te gaan”. Daar hadden we nog nooit van gehoord.  Het was allemaal heel spannend maar ook een heel leuk avontuur….